Κατά τη διαδικασία της σβέσης της επιφάνειας της υδραυλικής ράβδου εμβόλου, δεδομένου ότι μετριάζεται από την υπολειπόμενη θερμότητα του ίδιου του προϊόντος και η θερμοκρασία θερμικής επεξεργασίας μειώνεται βαθμιαία, δεν υπάρχει πλήρης διαδικασία θερμικής συντήρησης και θερμάνσεως, ο χρόνος σκλήρυνσης είναι βραχύς και το στρες εξαλείφεται. Ελλιπής, υπάρχει ένα μεγάλο υπόλοιπο στρες σε ορισμένα προϊόντα. Επιπλέον, στην επακόλουθη διαδικασία λείανσης, η υπολειμματική εσωτερική τάση της εσωτερικής τάσης λείανσης και η σβέση επιφάνειας μπορεί να επικαλύπτονται.
Ως αποτέλεσμα, μόλις η τάση υπερβεί την αντοχή εφελκυσμού της ράβδου υδραυλικού εμβόλου, δημιουργούνται ρωγμές τάσης στην επιφάνεια του προϊόντος. Εάν η τάση δεν υπερβαίνει την αντοχή σε εφελκυσμό του υλικού και υπάρχει στο προϊόν ως υπολειμματική τάση, η επίστρωση μπορεί να είναι ραγισμένη λόγω ανακατανομής της τάσης κατά την επακόλουθη επιχρωμίωση ή χρήση, προκαλώντας ρωγμές στο στρώμα επιχρωμίωσης.
Με βάση αυτή την εφελκυστική δύναμη, η ανόπτηση πρέπει να πραγματοποιηθεί πριν από την επίστρωση χρωμίου της ράβδου του υδραυλικού εμβόλου για την εξάλειψη των εσωτερικών καταπονήσεων που προκαλούνται από την άλεση και την επιφανειακή επεξεργασία. Γενικά, οι υδραυλικές εμβολοφόρες ράβδοι έχουν καλές μηχανικές ιδιότητες μετά τη σβέση και τη σκλήρυνση και είναι έτοιμες για μεταγενέστερη επιφανειακή επεξεργασία. Η ανόπτηση ανακούφισης τάσης διευθετείται πριν από την ηλεκτρολυτική επικάλυψη μετά τη διαδικασία λείανσης για την πλήρη εξάλειψη της υπολειπόμενης τάσης εντός της ράβδου εμβόλου, τη βελτίωση της ποιότητας επίστρωσης και του βαθμού εξειδίκευσης προϊόντος και τη βελτίωση της διάρκειας ζωής της ράβδου εμβόλου.